زیاد خوب نباش …
زیاد دم دست هم نباش …
زیاد که خوب باشی دل آدم ها را می زنی …
آدم ها این روزها عجیب به خوبی ، به شیرینی ، آلرژی پیدا کرده اند …
زیاد که باشی ، زیادی می شوی ...

 دیروز من و باران و چهارتا از دوستاش از ۷صبح تا ۹شب بیرون امروز میرییییییم...

-جز با دل هیچی را چنان که باید نمی توان دید ، نهاد و گوهر را چشم سر نمی تواند ببیند

شهریار کوچولو برای اینکه یادش بمونه تکرار کرد...

«جز با دل هیچی را چنان که باید نمی توان دید ، نهاد و گوهر را چشم سر نمی تواند ببیند»

-ارزش گل تو به قدر عمری است که پای اون صرف کردی

شهریار کوچولو برای اینکه یادش بمونه تکرار کرد...

«به قدر عمری است که پای اون صرف کردی»

روباه گفت: انسان ها این حقیقت را فراموش کرده اند که تو نباید فراموشش کنی تو تا زنده ای نسبت به چیز که اهلی کرده ای مسولی ،تو مسول گلتی

شهریار کوچولو برای اینکه یادش بمونه تکرار کرد

«من مسول گلمم»

قصه ی ما به سر رسید کلاغه به خونش نرسید

بار حمالان به دوش خود کشیدن ننگ نیست

زیر بار منت نامرد رفتن مشکل است

دوستی با هرکه کردم خصم مادر زاد شد

آشیان هرجا نهادم لانه ی صیاد شد

برای بودن برای فهمیدن و دلسپردن ... برای بهم رسیدن همه چی برای ما محیاست فقط یک معجزه کمه...

درد یک پنجره را پنجره ها می فهمند

شوهر مريم چند ماه بود که در بيمارستان بسترى بود. بيشتر وقت‌ها در کما بود و گاهى چشماش رو باز مى‌کرد و کمى هوشيار مى‌شد. امّا در تمام اين مدّت، مريم هر روز در کنار بسترش بود.

يک روز که او دوباره هوشياريش رو به دست آورد از مريم خواست که نزديک‌تر بياد. مريم صندليش رو به تخت چسبوند و گوشش رو نزديک دهان شوهرش برد تا صداى اون رو بشنوه.

شوهر مريم که صداش بسيار ضعيف بود در حالى که اشک در چشماش حلقه زده بود به آهستگى گفت: «تو در تمام لحظات بد زندگى در کنارم بودى. وقتى که از کارم اخراج شدم تو کنار من نشسته بودى. وقتى که کسب و کارم رو از دست دادم تو در کنارم بودى. وقتى خونه‌مون رو از دست داديم، باز هم تو پيشم بودى... الان هم که سلامتيم به خطر افتاده باز تو هميشه در کنارم هستى و ....... مى‌دونى چى ميخوام بگم؟»

مريم در حالى که لبخندى بر لب داشت گفت: «چى مى‌خواى بگى عزيزم؟»

شوهر مريم گفت: «فکر مى‌کنم وجود تو براى من بدشانسى مياره»

نیوتن اصلا قانون جاذبه را درک نکرده بود اگر درک کرده بود معشوقه اش نمیگفت : اشک های من هم به زمین افتاد اما تو سیب را ترجیح دادی...( مردا همشون عینه نیوتنن...)

                 دلتنگ یعنی تو

یعنی کنــــارم باش

هم بی قرارم کن هم بی قرارم کن

                دلتنگ یعنی من

یعنی تو رو خواستــن

من و تو میدانیم کز پی هرتقدیر، حکمتی می آید.

من و فرسایش دل

تو و تصمیم و مکان

ما و تقدیر و زمان

چه شود آخر دلتنگی ها؟؟!!!

گفتم ای جنگل پیر تازگیها چه خبر؟ پوزخندی زد و گفت :هیچ کابوس تبر

              قرار بود بیای توی بی کسی هام

                                      یه کاری کنی ...واسه دلواپسی هام

هرگز نشد که خانه ی باران بنا کنیم

سنگ بنای عشق که هم سنگ ما نبود

خدایا کسی را که قسمت کس دیگریست، سر راهم قرار نده

تا شب های دلتنگیش برای ما باشد و روزهای خوشش برای دیگری...

مطمئنم اگر حتی یک درصدر میدانستی در نبود تو اینقدر خوشبختم هیچ وقت نمیرفتی...

من هیچ وقت دیگر جای خالی برایت باز نمی کنم... خواهش میکنم هرجا هستی همان جا بمان...

امروز که میایی روی زمین میشود قدری بیشتر بمانی؟؟؟ تنهایی هایم وقتی تو هستی احساس نمیشود... قدری از آسمان جدا شو ...نه شاید بهتر باشد من قدری از زمین جدا شوم!!! نمی شود ...من کلی دلبستگی دارم تو بیایی روی زمین کنارم بنشینی دردسرش کمتر است !!! من بیایم پیش تو شاید به نیمه ی راه نرسیده برگردم و فقط رو سیاهیش برایم بماند... تو بزرگتر از آنی که دلیل خودخواهیم را به پرسی بیا و خرده نگیر...

گفته بود؟؟؟کنارم که مینشینی انگاری دنیا را در مشتم دارم...؟؟؟ کاش میشد همه چی مثل تو بی ریا بود و برای گفتن حرفاها نیازی نبود لب های گره خورده را تکان داد و حرف زد...  وقتی چیزی در دلم سنگینی می کند لبانم گره میخورند به هم... تو چه خوب می دانستی ... فکر که میکنم یقین میکنم که میدانی ...        

چقدر خوب است ...نیازی نیست هی زل بزنم به چشمانت و هی بخواهم حرف های نگفتنیم را از چشمانم بخوانی... 

کاش فقط برای خودم بودی و هی تو را به رخ دیگران میکشیدم...نه پشیمان شدم اینجا خیلی ها قریب تر از منند...

امضا:اندیشه

اعتبار آدم ها به حضورشان نيست...

به دلهره اي است كه از نبودنشان درست ميشود...

...سخته تحمل کنی یه عمر آدمی رو که دوستش نداری،شبا وقتی دلت گریه می خواد سرتو رو شونش بذاری